Route Diaries 10

LEXI

3 maja 1986 r.
Hotel Ritz - Carlton
Orlando
- Razzle, myślałeś kiedyś o śmierci? - spytałam, wlepiając w perkusistę mętne spojrzenie.

Siedzieliśmy ujarani i zalani w trupa w hotelowym barze. Byliśmy sami, reszta zespołu poszła już do swoich pokoi.

- Coś ty - zaprzeczył Razzle - życie jest na prawdę spoko, po co myśleć o jego końcu? - wzruszył ramionami, pociągając łyk piwa.

Pokiwałam głową dając do zrozumienia, że go słucham, ale jestem zbyt zawiana by wymyślić równie inteligentną odpowiedź.

- A jakby nastąpił koniec świata, to kto by go twoim zdaniem przeżył? - zadałam kolejne pojebane pytanie.

Zawsze kiedy byłam pijana zbierało mi się na dziwne dyskusje i przemyślenia.

Chłopak zastanowił się chwilę.

- Ozzy Osbourne i karaluchy - odpowiedział, śmiejąc się.

Zarechotałam głośno.

- Może jeszcze Keith Richards i Lemmy - dodał po kolejnej chwili namysłu.

- Wiesz co, Razzle, lubię cię - oznajmiłam znienacka, przytulając się do niego - jesteś fajnym gościem, masz ochotę się bzykać? - rzuciłam luźną propozycję.

- Może lepiej zaprowadzę cię do Michael'a - zaproponował Razzle, wiedząc w jakim jestem stanie.

- Nie, ja chcę z tobą - jęknęłam, stając na chwiejących się nogach.
Boże, jaka ja byłam nawalona!

Razzle wziął mnie na ręce i zaniósł do swojego pokoju.

- Pomóż mi - poprosiłam, mocując się z suwakiem od sukienki.

Pomógł mi zdjąć kieckę i przystąpiliśmy do dzieła.

- Zabierz mnie do nieba, Razzle - szepnęłam, zamykając oczy i wbijając nie zbyt mocno paznokcie w jego plecy.

LOTTI

3 maja 1986 r.
Stacja paliw Petrofina
- Kto jest głodny? - zapytał Trip, widząc, że jadący przed nami korowód aut z autobusem Mety na czele, zatrzymuje się na stacji benzynowej.

- Pójdę kupić coś do żarcia - Lorri sięgnęła do kieszeni czarnych dżinsów po hajs.

Wszyscy zaczęli wysiadać ze swoich pojazdów, żeby zatankować, skorzystać z toalety, uzupełnić zapasy alkoholu lub po rozprostować kości. Chłopaki z Metallicy również opuścili swój autokar.

Pochyliłam się, żeby przypadkiem mnie nie zauważyli i udałam, że szukam czegoś na podłodze.

- Eeee, Lotti, muszę iść do kibla - rzucił Trip, przyglądając się temu co robię z niemałym zdziwieniem - wychodzisz, czy popilnujesz auta?

- Idź śmiało, ja zostanę - odparłam, wyglądając ukradkiem przez szybę.

Chłopaki szli w stronę sklepiku. Kirk rozglądał się wkoło, jakby kogoś szukał, ale na szczęście mnie nie zauważył. Dopiero, gdy cała czwórka zniknęła za szklanymi drzwiami sklepu z przekąskami, odetchnęłam z ulgą, prostując się na siedzeniu.

Zachowywałam się jak kretynka unikając Kirka, ale nie umiałam spojrzeć mu w oczy po tym co zaszło. Czułam się jak zwykła dziwka, która przy pierwszej lepszej okazji wskoczyła do łóżka sławnemu muzykowi. Na samą myśl o tym, co zrobiłam żołądek skręcał mi się i podchodził do gardła.

- Patrz co mam - Lorri wsiadła do samochodu, przerywając moje rozmyślania i wyciągnęła z papierowej torby dwie duże flaszki Danielsa i zawiniętą w folię marihuanę - nawalimy się jak nie wiem co - zapewniła, skręcając jointa.
- Ja chyba spasuję - odparłam.
Po ostatnich wydarzeniach miałam serdecznie dosyć "nawalania się jak nie wiem co".
- Jak wolisz - westchnęła Lorri - jeśli zmienisz zdanie daj znać, zostawię trochę Jack'a dla ciebie - dodała z uśmiechem.
Poczekałyśmy aż wróci Trip i niebawem ruszyliśmy w dalszą drogę.